خانه / جوجه کشی / آموزش جوجه کشی مرغ

آموزش جوجه کشی مرغ

✔ جوجه کشی تخم مرغ یک تجربه بسیار با ارزش می باشد که نیازمند برنامه ریزی صحیح، همت و انعطاف پذیری و آشنایی با مهارتهای نظارتی می باشد
تخم مرغ های نطفه دار ، دارای دوره جوجه کشی ۲۱ روز بوده و می توانند با استفاده از یک دستگاه جوجه کشی تخصصی تحت شرایط کاملاً کنترل شده یا بطور طبیعی با استفاده از یک مرغ کرچ، به جوجه تبدیل شوند

✔ انتخاب تخم های نطفه دار

در هر دو صورت اولین قدم این است که محل مناسبی برای تهیه تخم های نطفه دار خود بیابید. جهت اطمینان بیشتر از پیشگیری بیماری ها و رعایت فاکتورهای مربوط به سلامتی طیور، بهتر است تخم های خود را از یک منبع خریداری نمایید

شما باید تخم نطفه دار مرغ های تخمگذاری را انتخاب کنید که دارای رشد خوب، سن مناسب و کاملاً سالم و با جفت خود به خوبی سازگار بوده و در نتیجه درصد بالایی از تخم نطفه دار را تولید می کنند.مرغ های مولد باید از جیره غذایی کاملی برخوردار باشند

از خرید تخم های خیلی کوچک، خیلی بزرگ و یا بد شکل خودداری نمایید. تخم های بزرگ معمولاً موفقیت زیادی در جوجه درآوری نداشته و تخم های کوچک نیز جوجه های کوچک تولید می کنند. هم چنین به هیچ وجه تخم هایی را که دارای پوسته نازک یا ترک خورده می باشند خریداری ننمایید. زیرا اولاً دارای رطوبت مناسب برای رشد جنین داخل تخم نبوده و ثانیاً نفوذ بیماریها به داخل این تخم ها خیلی راحت می باشد
اگر به دنبال نژادی خاص یا کمیاب برای تخم های خود هستید واضح است که باید با یک مزرعه پرورش تخصصی در تماس باشید

نکته جالب توجه دیگر این است که قبل از بیرون آمدن جوجه ها از داخل تخم به هیچ وجه راهی برای تشخیص جنسیت جوجه ها وجود ندارد. معمولاً نسبت کلی نر به ماده در جوجه کشی از تخم نطفه دار مرغ، ۵۰ به ۵۰ است. اما گاهی اوقات احتمال دارد بدشانس باشید و به عنوان مثال از ۸ تخم نطفه دار، ۷ تای آن خروس باشد که این تعداد زیاد خروس در پروسه جوجه کشی به درد شما نخواهند خورد

در حالت کلی پیشنهاد ما این است که به ازای هر ۱۰ مرغ یا کمی بیشتر، یک خروس نگهداری کنید. اگر می خواهید بارآوری مطلوب و معقولی داشته باشید این نسبت بسیار مناسب می باشد

همانطور که قبلاً نیز اشاره نمودیم شما دو راه برای جوجه کشی از تخم های نطفه دار خود دارید: راه طبیعی آن استفاده از یک مرغ کرچ می باشد که برای این کار باید از نژادهای مناسب مانند کوچین، ابریشمی و … استفاده نمایید ( حتی اگر مرغ خودش آن تخم ها را نگذاشته باشد) و روش دیگر استفاده از دستگاه جوجه کشی می باشد. هر دو روش جوجه کشی طبیعی و مصنوعی دارای مزایا و معایبی می باشند که قبل از شروع پروسه، باید در نظر بگیرید و براساس آن اقدام کنید

✔ مزایای دستگاه جوجه کشی

اگر به مرغ کرچ دسترسی ندارید و برای اولین بار جوجه کشی از تخم نطفه دار مرغ را تجربه می کنید، دستگاه جوجه کشی انتخاب بسیار مناسبی خواهد بود. دستگاه های جوجه کشی این امکان را به شما می دهند که پروسه هچ را بطور دقیق کنترل نمایید. هم چنین برای جوجه کشی از تعداد زیادی تخم، انکیباتور ها بسیار مناسب هستند

✔ معایب دستگاه جوجه کشی

بزرگترین ایراد استفاده از یک دستگاه جوجه کشی، وابسته بودن آن به یک منبع نیرو(برق) است. اگر بطور ناگهانی قطعی برق داشته و یا شخصی بطور اتفاقی دو شاخه دستگاه را از پریز بکشد، این امر می تواند تأثیر بسیار بدی بر تخم هایتان داشته باشد به نحوی که حتی می تواند باعث مرگ جنین داخل تخم نیز بشود. هم چنین دستگاه های جوجه کشی بسته به سایز، کیفیت و مدلشان می توانند گران و هزینه بر باشند

✔ مزایای جوجه کشی طبیعی – مرغ کرچ

در این روش طبیعی و سنتی شما نگران قطعی برق و خراب شدن تخم هایتان و یا تنظیم رطوبت و دماو چرخاندن تخم هایتان نخواهید بود. وقتی جوجه ها سر از تخم بیرون آوردند، مراقبت مرغ مادر از آنان منظره جالبی ایجاد خواهد کرد
معایب جوجه کشی طبیعی

ممکن است زمانیکه شما نیاز دارید مرغ مورد نظرتان قادر به کرچ نشستن نباشد و از طرفی هیچ روشی وجود ندارد که شما بتوانید مرغ را وادار به کرچ نشستن نمایید. هم چنین ممکن است جهت حفظ مرغ و جوجه ها از ازدحام و صدمات احتمالی مجبور به خرید قفس و در نتیجه متحمل شدن هزینه ای دیگر باشید. از طرفی یک مرغ در هر دوره، فقط می تواند تعداد محدودی تخم را به جوجه تبدیل کند. در بهترین حالت مرغ های بزرگ ممکن است بسته به سایز تخم ها بین ۱۰ الی ۱۲ تخم، و مرغ های کوچکتر فقط حدود ۶ الی ۷ تخم را بتوانند به جوجه تبدیل کنند

✔ جوجه کشی مصنوعی – دستگاه جوجه کشی – انکیباتور

مکان مناسبی را برای دستگاه انتخاب کنید: برای اینکه دستگاه بتواند مقدار دمای ثابتی را حفظ نماید، باید آن را در محلی قرار دهید که اولاً کمترین نوسانات دمای ممکن را داشته (دما تقریباً ثابت) و ثانیاً در معرض تابش مستقیم آفتاب ( بعنوان مثال کنار پنجره ) نباشد. چرا که گرمای حاصل از تابش مستقیم آفتاب می تواند دما را به حدی بالا ببرد که باعث مرگ جنین شود. دستگاه را به منبع برق قابل اطمینان وصل کرده و مواظب باشید که به هیچ وجه دو شاخه بطور اتفاقی از پریز جدا نشود. دستگاه را از معرض ضربه و برخورد و نیز دسترس کودکان و سگ و گربه و سایر حیوانات خانگی دور نگه دارید
کارکرد دستگاه را یاد بگیرید: قبل از آغاز پروسه جوجه کشی حتما تمامی دستورالعمل های موجود در دفترچه راهنمای دستگاه را بخوانید. مطمئن شوید که چگونگی کارکرد فن، منبع روشنایی و اجزای دیگر دستگاه را بلدید

از یک دماسنج برای چک نمودن دمای دستگاه استفاده کنید. شما باید ۲۴ ساعت قبل از قراردهی تخم ها داخل دستگاه این کار را بطور متناوب انجام دهید تا مطمئن شوید که دستگاه به دمای مطلوب رسیده است

شرایط داخل دستگاه جوجه کشی را به شرح زیر تنظیم کنید

دما: تخم های نطفه دار مرغ باید داخل دستگاه جوجه کشی در معرض دمایی بین ۳۷/۲ الی ۳۸/۹ درجه سلسیوس ( در حالت ایده آل ۳۷/۵درجه سلسیوس) قرار بگیرند

توجه: از قرار دادن تخم ها در معرض دمای خارج از محدوده ۳۶/۱ الی ۳۹/۴ خودداری نمایید اگر دما برای چند روز متوالی از محدوده ذکر شده خارج گردد، درصد جوجه درآوری به شدت کاهش خواهد یافت
رطوبت: رطوبت نسبی انکیباتور جهت جوجه کشی از تخم نطفه دار مرغ باید ۵۰ الی ۶۵ درصد (در حالت ایده آل۶۰ درصد) باشد
رطوبت با استفاده از یک سینی آب که زیر راک های دستگاه جوجه کشی قرار می گیرد تنظیم خواهد شد. برای اندازه گیری رطوبت از یک رطوبت سنج یا یک دماسنج حباب مرطوب می توانید استفاده کنید
قراردهی تخم ها داخل دستگاه: وقتی از ۲۴ ساعت قبل از شروع فرایند جوجه کشی تمامی شرایط داخل دستگاه تنظیم و تثبیت شد، نوبت قرار دادن تخم ها داخل انکیباتور می رسد هرگز کمتر از شش عدد تخم داخل دستگاه جوجه کشی قرار ندهید. زیرا بنا به دلایل دخیل در شکست در جوجه کشی، امکان دارد تعدادی از تخم ها به جوجه تبدیل نشوند
یک شب قبل از قرار دادن تخم ها در دستگاه، آنها را در محلی مناسب قرار دهید تا به اندازه دمای اتاق گرم شوند. این کار از تعداد و مدت زمان نوسانات دمایی داخل دستگاه جلوگیری خواهد کرد
تخم ها را به دقت طوری داخل دستگاه قرار دهید که قسمت نوک تیز تمامی آنها رو به پایین باشد. این خود یکی از فاکتورهای بسیار مهم در جوجه کشی است چرا که اگر قسمت نوک تیز تخم ها رو به بالا باشد، جهت جوجه ها منحرف شده و هنگام نوک زدن به پوسته تخم و شکستن آن حین عمل هچ دچار مشکل خواهند شد
تهویه: مطمئن باشید که همواره دستگاه دارای تهویه کافی باشد. در کناره ها و بالای دستگاه جوجه کشی دریچه هایی برای تنظیم میزان ورود و خروج هوا از دستگاه وجود دارد در طول مدتی که تخم ها داخل انکیباتور قرار دارند، قسمتی از این دریچه ها باید باز باشد

ثبت تاریخ: تاریخ قرار دهی تخم ها داخل دستگاه را ثبت کنید تا بتوانید زمان دقیق هچ جوجه ها را به دقت تخمین بزنید. اگر شرایط دمایی مطلوبی داخل دستگاه وجود داشته باشد، تخم های شما بعد از ۲۱ روز هچ خواهند شد. اگر به هر دلیلی تخم هایتان تا روز ۲۱ ام هچ ننمودند، ۲ روز نیز صبر کنید

 

چرخش تخم ها: اگر دستگاهتان مجهز به چرخاننده اتومات نیست، باید حداقل روزی ۳ بار تخم های داخل دستگاه را بچرخانید. اگرچه برخی برای دستیابی به درصد جوجه دهی بیشتر روزی ۵ بار را پیشنهاد می کنند. می توانید با یک مداد کم رنگ یک طرف تمام تخم ها را با یک ضربدر علامتگذاری کنید تا بتوانید دقیقا تشخیص دهید که کدام یک از تخم ها را چرخانده اید. وقتی تخم ها را بطور دستی می چرخانید، باید حتما دستهایتان شسته و تمیز باشند تا از نفوذ چربی یا باکتری موجود در پوست دستتان به پوسته تخم جلوگیری شود چرخش تخم ها را تا ۳ روز قبل از روز هچ، یعنی تا روز ۱۸ ام ادمه داده و از آن به بعد چرخش را متوقف کنید تا جوجه ها وضعیت خود را با فرایند هچ تطبیق دهند

کندلینگ یا نطفه سنجی: بعد از ۷ الی ۱۰ روز از آغاز فرایند جوجه کشی تخم ها را کندلینگ کنید. در این پروسه شما از یک منبع روشنایی برای مشاهده داخل تخم استفاده می نمایید تا میزان فضای اشغال شده توسط جنین و اساساً وجود یا عدم وجود نطفه در داخل تخم را بررسی نمایید. اگر تخم نطفه دار و فرایند جوجه کشی بطور مطلوب انجام شده باشد، باید ۷ الی ۱۰ روز پس از آغاز فرایند جوجه کشی قادر باشید رشد جنین داخل تخم را ببینید

برای ایجاد یک منبع نور می توانید از یک قوطی یا جعبه متناسب به اندازه لامپ مورد نظر استفاده کنید. به این ترتیب که سوراخی در آن ایجاد کنید که قطر آن کمتر از قطر تخم مرغ باشد.حالا لامپ را روشن کنید. تخم ها یکی یکی در مقابل این منبع قرار دهید. اگر تخم شفاف دیده شد یعنی اینکه جنین داخل تخم رشدی نداشته و یا کلاً تخم نطفه دار نبوده است. اگر جنین رشد داشته باشد باید یک حجم تیره داخل تخم مشاهده نمایید. در غیر این صورت تخم نطفه دار نبوده و باید آن را از تخم های نطفه دار جدا و دور بیاندازید. واضح است که همزمان با نزدیک شدن به عمل هچ، جنین داخل تخم نیز بزرگتر خواهد شد
آمادگی برای عمل هچ

همانطور که قبلاً نیز اشاره نمودیم بعد از روز ۱۸ ام چرخش تخم ها متوقف میشود
در این مرحله تخم ها از دستگاه ستر ( دستگاه جوجه کشی ) به دستگاه هچر منتقل خواهند شد. در دستگاه ستر، رطوبت مابین ۵۰ الی ۶۰ درصد می باشد، اما در دستگاه هچر این مقدار باید به ۶۵ درصد افزایش یابد. البته بسته به نوع تخم هایتان میزان رطوبت می تواند کمی بیشتر یا کم تر از این مقدار نیز باشد

میزان رطوبت مورد نیاز در دستگاه هچر را می توانید با پر کردن سینی آب موجود در دستگاه تأمین کنید. اگر نیاز به مقدار رطوبت بیشتری دارید، یک اسفنج به سینی آب اضافه کنید. با استفاده از یک دماسنج حباب مرطوب، سطح رطوبت دستگاه جوجه کشی را اندازه گیری کنید.به این ترتیب که ابتدا با استفاده از دماسنج حباب مرطوب، دمای مرطوب و همزمان با آن دمای خشک داخل دستگاه را با استفاده از یک دماسنج قرائت کنید. حال از یک جدول سایکرومتری استفاده کنید تا بتوانید با استفاده از رابطه بین دمای حباب مرطوب و دمای خشک دستگاه، رطوبت نسبی داخل انکیباتور را اندازه بگیرید. در مرحله هچر باید میزان تهویه افزایش یابد. هم چنین در مقایسه با مرحله ستر، دما حدود نیم درجه ی سلسیوس کمتر خواهد بود. بیشتر تخم ها در طول ۲۴ ساعت هچ خواهند نمود

قبل از شروع فرایند هچ می توانید یک توری زیر راک های هچر قرار دهید تا به جمع آوری نمودن تکه های تخم مرغ و مواد دیگر هنگام هچ کمک کند. بعد از خشک شدن کامل جوجه ها آن ها را از دستگاه خارج کنید

کلمات کلیدی آموزش جوجه کشی مرغ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *